آثار تاريخي يك عاشق      

نمانده عمری و صدها سخن به دل مانده
صدا که مرحم فریاد بود زخم مرا
به پیش درد عظیم دلم خجل مانده
از دست عزیزان چه بگویم ! گله ای نیست
گرهم گله ای هست ، دگرحوصله ای نیست
سرگرم به خود زخم زدن در همه عمرم
هرلحظه جزاین دسته مرا مشغله ای نیست
دیریست که ازخانه خرابان جهانم
برسقف فرو ریخته ام ، چلچله ای نیست
درحسرت دیدار تو آواره ترینم
هرچند که تامنزل تو فاصله ای نیست

یه روز میشه که عاقبت از آسمون بیای به فرش
به پام بیفتی و بگی با التماس منو ببخش
اما دیگه پشیمونی فایده نداره واسه تو
خیال نکن میبخشمت از هر جا اومدی برو
تو غرق گریه ای و من مست غرور و انتقام
پا میذارم رو قلب تو شکستن تورو میخوام
دوست دارم که عشق من داغش بمونه رو دلت
هر جا باشی سایه ی مرگ پر بکشه روی سرت
تو ضجه میزنی و من بی اعتنا به گریه هات
میخندم و بهت میگم تلافی اون بدی هات
نمیدونی چه لذتی داره واسم جون کندنت
روز خوش منه زیر خاک دیدنت

انگشتر هزار نگین

همه شب خواب می بینم که آسمون آبی شد
این شب تار و سیاه دوباره مهتابی شده
می بینم صبح شده و راز من و تو همه جا
میون مردم شهر دوباره آفتابی شد
بیا تا با هم بشیم انگشتر هزار نگین
هر نگین یه آسمون با ماه و خورشید هم نشین
بیا تا آشتی بدیم گل های سرخو با خزون
بیاریم مهتابو امشب روی بوم خونه مون
دل به آتیش بزنیم و دست بدیم به دست هم
برداریم سنگ غمو از روی دوش آسمون
بیا تا با هم بشیم انگستر هزار نگین
هر نگین یه آسمون با ماه و خورشی هم نشین
چه خوبه جادو کنیم با هم بریم پیش خدا
تا کلید گنج عشقو بذاره تو دست ما
ببره ما رو یه جا تو سرزمین پریا
میون ابرا روی قالیچه ی ستاره ها
ديگه اين دنيا كه دنيا نميشه
ديگه خنده رو لبم وا نميشه
از توي تاريكي پس كوچه ها
واسه اين دل يكي پيدا نميشه

تورا نديده ام ولی نديده دوست دارمت

به دست گرم عاشقی دوباره می سپارمت

غزل تويی غزال من ، ستاره ی شمال من    هميشه تا هميشه ها به ديده می گذارمت

بهار دربهار من، اميد ماندگار من

به دفتر سپيد دل هميشه می نگارمت

بيا به چشم باغ من، به باور سراغ من که      لحظه لحظه در دلم چو عشق می فشارمت

قسم به نام هر چه او ، به ميل حس گفتگو

که دانه دانه مثل مو ، چو شانه می شمارمت

پرنده ی زمين من ، هميشه نازنين من          تورا نديده ام ولی ندیده دوست دارمت

من درغم تو تودروفای دگری
دلتنگ تومن تودلگشای دگری
درمذهب عاشقان روا کی باشد
من دست توبوسم وتوپای دگری

ز خدا خواهم نمیری زنده باشی تا ابد

آتشی افتد به جانت تاروپودت را به خاکستر کشد

تو  دگراز دل مگو ای سنگ دل

برو بازیگر ماهر توای افسونگر ساحر

برو با مار بازی کن که تا نیشی زند بر قلب چون سنگت

سلامی پر از درد و رنج و دوری

مرسی از نظر هاتون که منو خوشحال کردین

کلمه دوستت دارم دیگه تکراری شده . الان دیگه با هرکی ۲ روز آشنا میشه

 اولین کلمه ای رو که میگه اینه. اما نمی دونه شاید خودش داره دروغ

میگه . اما اون کسی که این کلمه رو میشنوه شاید باور کنهو دل ببنده.

الان دیگه دل شکستن خیلی راحت شده  .   دل رو میشکنن و میرن . با

خودشون اینو نمی گن که شایداون از دوریش دیگه نتونه زندگی کنه.

باز من اومدم با دلی شکسته و غم فراوان . این وبلاگ رو فقط به خاطر

همونی آپ کردم که اومد و  از منخواست که دوباره بنویسم

این نوشته های من خیلی با نوشته ای قبلیم فرق میکنه . فرقش اینه که

 دیگه احساسی به او ندارم.

" یا حق "

پری نمی دونم میای وبلاگم رو نگاه کنی یا نه ؟؟؟؟

اما برای همیشه فراموشت کردم

     چو گل بودم     

گل سرخی را که بر بالای سرت در آستان در نمودار گشت. ای کاش بر میداشتی  می بوییدی

 و می بوسیدی، آنگاه زیب سینه نازنینت می کردی یا در میان گیسوان مشکین زیبایت

می گذاردی! می دانی چرا؟ برای اینکه آن گل با اشک های چشم محبوبی شسته شده بود.

دلبرم می دانی که: بر روی آن گل به جای شبنم سحری اشک من بود.

ای کاش بر می داشتی . می بوییدی و می بوسیدی آنگاه لابلای گیسوانت قرار میدادی.

قلب من عشق من بود که به صورت آن گل در آمده و با آن وضع به سوی تو پرتاب شد.

ای کاش بر می داشتی. می بوییدی و می بوسیدی، آنگاه با انگشتانت پرپرش می کردی

و دوباره باز پس میدادی.

         چه زيباست به خاطر تو زيستن  

رميده                

نمی دانم  چه  می  خواهم  خدايا                           
به دنبال چه می گردم شب و روز                          
چه می   جويد  نگاه   خسته   من                          
چرا  افسرده است اين قلب پرسوز                          
ز  جمع   آشنايان    می    گريزم                           
به كنجی می نشينم آرام وخاموش                          
نگاهم   غوطه ور در تاريگی  ها                          
به  بيمار  دل خود  می  دهم گوش                          

سلام به سردي عشق به دوستان عزیز

      می دونید:

ما واقعا تا چيزي رو از دست نديم قدرش رو نميدونيم ولي درعين

حال تا وقتي که چيزي رو دوباره بدست

نياريم نمي دونيم چي رو از دست داديم

عشق با يک لبخند شروع ميشه با يک بوسه رشد ميکنه و با اشک

تموم ميشه .

ا نکه تمام عشقت رو به کسي بدي تضميني بر اين نيست که

اون هم همين کاررو بکنه پس انتظار عشق متقابل نداشته باش

در عرض يک دقيقه ميشه يک نفر رو خرد کرد

دريک ساعت ميشه يکي رو دوست داشت

و

در يک روز ميشه عاشق شد ولي يک عمر طول ميکشه تا کسي رو فراموش کرد

پس اي كاش مي شد گذشته ها رو فراموش كرد ...

مهم نيست چند بهار در کنار هم زندگي کنيم باور کنيد مهم اين است

که يادمان باشد عمرمان کوتاه است

پس بيايد قدر همديگر رو بدونيم و با احساسات هم ديگه بازي نكنيم

كه شايد هيچ وقت پشيمان نشيم....

چقدر سخت است منتظر كسي باشي كه هيچ وقت فكر آمدن نيست

مهمان عزيزي باشي كه فانوس خانه اش روشن نيست

چقدر سخت است دست نوشته هايت را نخوانده خاك كنند واسمت را از خاطره ها پاك كنند.

و در آخرين جمله

آن کو که گریزد زمن تویی تو

                                پنهان زخم عشق تو پیدا،منم امشب

ازبهرتوای کشتی عشق،دل مواج من

                                  آغوش کزساحل دریا،منم امشب

مانی صفت ازروی توزده ام برروی دلم

                                   میانگرآن صفحه مینا،منم امشب

چون بلبل زیبا شیدا شدم عاشق رویت

                                  از غنچه ربون آ،گل زیبا،منم امشب

در عشق و صفا،دلبر من،پاکی و خالص

                                    سرگشته آلوده و رسوا،منم امشب

آن کس که به جز تو بندد در دل و جانش

                                     هرگزنکند جزتوتمنا،منم امشب

آتش زند از عشق تو بر جانم و نشیند 

                                     بر سوختن خود به تماشا،منم امشب

گویند خدا همیشه با ماست           ای غم نکند خدا تو باشی

تمام عمر بستيم و شكستيم به جز بار پشيماني نبستيم

جواني را سفر كرديم تا مرگ نفهميديم به دنبال چه هستيم

عجب آشفته بازاريست دنيا عجب بيهوده تكراريست

دنيا چه رنجي از محبت ها كشيديم برهنه پا به تيغستان دويديم

نگاه آشنا در اين همه چشم نديديم و نديديم و نديديم

سبك بالان ساحل ها نديدند به دوش خستگان باريست

دنيا مرا در موج حسرت ها رها كرد عجب يارِ وفا داريست دنيا

خیلی حرفهاست که بگم ولی همزبونی نیست

تشنه محبتم دست مهربونی نیست

غیر غم توی دلم چیزی پیدا نمیشه

بی تو این دنیا برام دیگه دنیا نمیشه

بی تو آسمون سیاهه همیشه

بی تو چشم من به راهه همیشه

چشمای تو خورشید دنیای تاریک منه

اگه از درد دلم هر چی بگم بازم کمه

کاشکی که میشد از توی سینه دلمو دربیارم

جای این دل توی سینه یه سنگ خارا بزارم

جنگل سبز چشات همه دنیای منه

نمی خوام گریه کنم

گر چه وقت رفتنه

      سلام به همه دوستان       

      Happy Valentine

امروز روز ولنتاینه....

این روز رو به همه ی عاشقا تبریک میگیم و از ته دل براشون دعا میکنیم که همیشه عاشق بمونند و تو غم ها و شادی ها در کنار هم باشند  .

این روز فقط یه روز نمادینه واسه اینکه باز نشون بدیم که هنوزم عاشقیم.

مهم دلامونه که عاشق باشه وگرنه این کادو دادن ها و  .... بهونه ای بیش نیست.

عاشق ها روز عشقتون مبارک

خیال کردم بری میری از یادم       تو رفتی و نرفت چیزی از یادم

تو رفتی تازه عاشقتر شدم من     از اونی هم که بود بدتر شدم من

صبح تا شب این شد کارم               که واسیه چشات بیدارم

 تو خدای عاشقایی تو تموم کس و کارم  

تو بداد من رسیدی وقتی تنها یمو دیدی    تو نذاشتی برم از دست اگه چیزیم هنوز

نازنینم امید شیرینم من بحز تو کسی نمی بینم

از اون روزی کخ رفتی       یه روز خوش ندیدم

بجز دستای گرمت بلا و خوش ندیدم

زندیگمو به پای تو دادم     اون روزا رو نمیره از یادم

نازنینم برس به فریادم 

                                      زندگی شاید یک خیابان درازست

  که هر روز زنی از آن میگذرد

      زندگی شاید ریسمانی ست که مردمی با آن

خود را از شاخه می آویزد

                                  زندگی شاید

طفلی ست که از مدرسه بر می گردد

                یا عبور گیج رهگذری باشد

که کلاه از سر بر می دارد و به رهگذری دیگر

  با لبخندی بی معنی می گوید:

                                                 "صبح بخیر"

 زندگی شایدآن لحظه مسدودی ست

                        که نگاه من ، در نی نی چشمان تو

خود را ویران می سازد

و در این حسی است

که من آن را با ادراک ماه

 وبا دریافت ظلمت خواهم آمیخت

آه.......

   سهم من این است

          سهم من این است

                سهم من ، آسمانی ست که آویختن پرده ای ،

                                     آن را از من می گیرد